Tími afsakana er liðinn! Samfylkingin þarf að víkja!

Í yfir áratug hefur Samfylkingin verið við völd í Reykjavíkurborg. Frá árinu 2010 hefur flokkurinn setið samfellt í meirihluta við stjórn borgarinnar með Dag B. Eggertsson stærstan hluta þess tíma. Þó andlitin hafi breyst af og til, þá hefur sami valdahópurinn setið áfram.

Fráfarandi Heiða Björg Hilmisdóttir tók við keflinu en borgarbúar sjá að þetta er áfram sama kerfið, sama hugsunin og sami pólitíski menningarheimurinn sem hefur stjórnað Reykjavík árum saman.

Eftir meira en fimmtán ár við stjórnvölinn er ekki lengur hægt að kenna öðrum um. Ábyrgðin liggur hjá þeim sem hafa stjórnað borginni öll þessi ár.

Við höfum horft upp á endalaus loforð frá Samfylkingunni og stjórn Dags B. Eggertssonar. Hvað hafa Reykvíkingar fengið?

Við fengum Braggamálið. Tákn um bruðl, vanstjórn og algjört skort á ábyrgð. Verkefni sem átti að kosta brot af því sem endaði á að vera, en kostnaðurinn sprakk út á meðan borgaryfirvöld horfðu annað. Þegar almenningur spurði spurninga, þá komu afsakanir í stað ábyrgðar.

Mynd eftir Rúnar Gunnarsson, tekin af www.visir.is

Við fengum líka Brákarborgarmálið. Leikskólann sem varð tákn fyrir forgangsrugl og sjálfhælni valdhafa. Á meðan foreldrar biðu örvæntingarfullir eftir leikskólaplássum og starfsfólk var undir gríðarlegu álagi, þá var kynningar- og ímyndarsýningin í fullum gangi. Hvað gerðist svo? Dagur B. Eggertsson stóð nánast í þeirri stöðu að veita sjálfum sér verðlaun fyrir verkefnið á meðan leikskólakerfið í heild sinni logaði í vandamálum.

Við höfum líka séð endalaus „litlu klúðrin“ sem saman mynda stóra mynd af stjórnleysi:

Skólabyggingar og leikskólar sem opna of seint eða fara langt fram úr kostnaðaráætlunum.

Endalausar framkvæmdir sem dragast mánuðum eða árum saman og skilja íbúa eftir í umferðarteppum og "framkvæmdakaosi".

Bílastæðamál þar sem fólk upplifir að verið sé að gera daglegt líf erfiðara án þess að raunhæfir samgöngukostir séu tilbúnir.

Íbúar sem fá sífellt minna að segja um skipulagsmál í sínum eigin hverfum á meðan ákvarðanir eru teknar langt frá fólkinu sem þarf að lifa með afleiðingunum.

Við höfum séð hvernig gagnrýni hefur oft verið mætt með yfirveguðum kynningarmyndböndum og fallegum slagorðum í stað raunverulegrar ábyrgðar. Þetta hefur orðið stjórnmál ímyndarinnar, þar sem það skiptir stundum meira máli hvernig hlutirnir líta út á samfélagsmiðlum en hvernig þeir virka fyrir almenning.

Meðan þetta hefur gengið yfir hafa skuldir borgarinnar hækkað. Reksturinn þanist út. En þjónustan sem fólk finnur fyrir í daglegu lífi hefur of oft versnað.

Foreldrar finna það í leikskólakerfinu.

Ökumenn finna það í umferðinni.

Ungt fólk finnur það á húsnæðismarkaðnum.

Starfsfólk borgarinnar finnur það í álagi og manneklu.

Þetta snýst ekki lengur um einstök mistök. Þetta er orðið mynstur. Menning sem hefur fengið að festa rætur eftir meira en fimmtán ár við völd.

Menning þar sem ábyrgðin virðist alltaf hverfa eitthvert annað þegar illa fer og þar sem ábyrgðarleysi er ríkjandi.

Eftir meira en fimmtán ár við völd spyr fólk sig einfaldlega:

"Ef þetta er árangurinn eftir allan þennan tíma…. Hvers vegna ætti sama fólkið að fá fleiri ár?"

Reykjavík á betra skilið.

Borgarbúar eiga skilið stjórn sem setur grunnþjónustu í fyrsta sæti. Stjórn sem ber ábyrgð á skattfé fólks. Stjórn sem hlustar á íbúa í stað þess að tala niður til þeirra.

Tími afsakana er liðinn.

Nú er tími ábyrgðar. 

Kjósum X – Reykjavík

Hreinn Pétursson 7.sæti Okkar borg